Zure arnasa bakardadean
oihu mutu baten keinu hotza;
ordurik gabeko erlojuan
bukaezina da zure mina;
orain… da… orain.
Baina negu gorriko elur malutek
zure irria izoztu arrengure
bihotzen oroimenean
amodioak bizirik dirau…
…Ta joana joan bada,
geroa etorriko da….
Ta joana joan bada,
geroa ehundu beharko duzu
orainaren hariaz.
Urtz kanta bat…
El teu alé en la soledat,
eixe fred gest d’un crit ofegat.
En el rellotge que no marca les hores,
és etern el teu dolor.
Encara que la neu del cru hivern
congele el teu somriure
L’amor roman viu
en la memòria dels nostres cors…
…I si el passat ha passat,
El futur arribarà.
…I si el passat ha passat
Hauràs de teixir el futur
amb els fils del present.
Una cançó d’Urtz, traducció pròpia

